![](https://www.fiets.nl/app/uploads/import/news/NewsThumb_7837192007111016.jpg)
Vreemd genoeg heeft een tijdrit als deze niet zo veel met
tijdrijden te maken, maar veel meer met de vraag hoe goed je drie weken wielrennen kunt overleven. Vandaar dat je vaak klimmers een goede laatste tijdrit ziet afleveren.
Toch kun je tijdrijden ‘leren’. Ook Floyd Landis heeft zijn tijdritten enorm kunnen verbeteren. Hij deed dat vooral door veel op zijn tijdritfiets te trainen, legt hij uit in zijn boek Floyd Landis, Mijn Verhaal. Hij vergelijkt zichzelf daarin met Lance Armstrong. “In een tijdrit in de Dauphiné (tijdens zijn eerste seizoen bij US Postal) maakte hij me in. Ik finishte drie minuten achter hem. Het was duidelijk dat ik aan mijn tijdritten moest werken als ik hem ooit wilde bijhouden.”
Vervolgens trainde Landis veelvuldig op een tijdritfiets om te wennen aan de positie. Ook liet hij zijn pedaalslag en fietshouding analyseren om deze efficiënter te maken. Hij ging trainen en koersen met een wattagemeter. Ten slotte ging hij zijn kracht verbeteren. Hij kon zes uur lang fietsen aan 280 watt, maar slechts tien minuten 435 watt volhouden. Door uitgekiende training, bijvoorbeeld achter de brommer klimmen op zijn tijdritfiets, wist hij dit aanzienlijk hoger te krijgen. Het gevolg is bekend.