daniel1975 schreef: ↑22 mar 2025 19:56
En er zijn zat klassiekers die nooit nummer 1 notering hebben gehaald.
Dat JIJ de huidige muziek niet klassiekerwaardig vindt zegt niets.
Denk je echt dat Hotel California een van de beste nummers ooit is? Of gewoon omdat iedereen het kent…. In principe is het geen haar beter dan All I want for Christmas; een catchy deuntje wat blijft hangen.
Een nummer-1 notering is inderdaad geen vereiste om een klassieker te worden.
Mijn mening doet hier totaal niet ter zake.
Of iets al dan niet klassieker wordt, dat bepaalt de tijd en dat gaat vanzelf. Meer is dat niet. Dat is de mening van de massa die muziek koopt/luistert en toevoegt aan lijstjes die ons inzicht geven in wat grote groepen mensen tijdoverstijgend (generatieoverstijgend) vinden of niet.
Ik stel alleen vast dat muziek van pakweg de jaren 70 meer klassiekers kent dan bijvoorbeeld de jaren 00.
Het is niet mijn opinie, ik zeg ook niet of dat terecht is of niet, ik stel dat vast.
Zoals je welicht weet luister ik vooral klassiek en niche-muziek en heb weinig met hitmuziek, al zijn er zeker pareltjes bij.
Je mening met de vergelijking tussen Hotel California en All I Want.... mankeert toch wat aan nuance.
Er zijn best wel redenen waarom Hotel California een klassieker is, niet omdat iedereen het kent, maar omdat het eigenschappen heeft die mensen blijven aanspreken.
De melancholie van het nummer blijft mensen aanspreken. De melancholie wordt gecreeerd door niet zo gewone akkoordprogressie (het f# akkoord vlak na bm). De Frygische klank (zie bijvoorbeeld Spaanse gitaarmuziek).
Er zitten ook een aantal onverwachte toonwendingen in die je niet vindt in pop of rock muziek met traditionelere akkoordenstructuur. Je vindt online filmpjes die het geniale van de compositie veel beter uitleggen dan dat ik dat hier kan, met mijn beperkte kennis.
De melancholie wordt ook ondersteund door de lyrics die metaforisch zijn; de keerzijde van het hedonisme in Californie, of van de rock 'n' roll wereld. De gouden kooi, de keerzijde van luxe en materialisme. De tekst zelf is een makkelijk te volgen wat mysterieus verhaal; behapbaar voor een groot publiek.
De dubbele gitaarsolo aan het einde (door Felder en Walsh) is gewoonweg een van de beste die ooit gemaakt zijn (nu ja dat is ook maar gewoon mijn opinie, maar wordt blijkbaar door veel mensen gedeeld, dus zal er wel iets van aan zijn).
De vergelijking met All I want for ... is te ver gezocht om ze te maken.
Het is een typisch commercieel geinspireerd nummer met popsongstructuur met een eenvoudige en voorspelbaar akkoordenschema. Er is ook snel verlossing voorzien, wat bij Hotel California niet zo is.
Wat natuurlijk niet betekent dat je het niet graag kan horen, maar qua muzikale waarde zijn ze niet te vergelijken.